historia rodu mroczkowskich z wojsław

HERB KOŚCIESZA KIEŁCZA Z JAĆWIĘŻYNA

KIEŁCZEWO
PRZYTUŁY

W 1422 roku książę Janusz I nadał Kiełczowi herbu Kościesza wójtostwo w osadzie książęcej, którą od jego imienia początkowo nazywano Kiełczewem. Wieś książeńca Kiełczewo położona nad rzeką Kubrą ( znanej  jako Kubrzenica, Stemżeń, Strumżeń, Przytulanka lub Stucza), prawy dopływ Wissy.  Z czasem wieś przyjęła nazwę Przytuły, zaczerpniętą od płynącej nieopodal rzeki, która przez miejscowych najczęściej nazywana była  Przytulanką.

Książę Janusz I daje Kiełczowi z Jaćwiężyna (Kołaki-Jaćwiężyno, przasn.) i jego dzieciom dziesięć włók chełmińskich nad rzeką Wissą z wyjątkiem barci, z obowiązkiem służby.  

(Archiwum Główne Akt Dawnych, Metryka Koronna, sygn.. MK3

KAMIENNYSTOK
MROCZKI

W 1436 roku książę mazowiecki Władysław I nadał Mroczkowi, synowi Kiełcza z Jaćwiężyna, dwanaście włók roli i jedną włókę łąki nad Wissą, przy drodze do Goniądza. Osada ta, pierwotnie zwana Kamionstokiem, przyjęła później nazwę Mroczki-Kamiennystok, od której jej dziedzice – potomkowie Mroczka herbu Kościesza – przyjęli nazwisko Mroczkowski.

stare kiełcze
kiełcze kopki
lachowo

 W 1437 r. książę czersko-warszawski Bolesław IV, wnuk i następca  Janusza I, nadał 40 włók dziedzictwa Lachowo Kiełczowi z Jaćwiężyna w ziemi ciechanowskiej w zamian za jego dobra Męczki tamże. Nadał mu na nową własność prawo niemieckie z czynszem po 8 groszy od włóki osiadłej (kmiecej), płatnym rocznie władzy książęcej. Na terenie nadania ukształtowały się osady Stare Kiełcze i Kielcze Kopki, których nazwa pochodzi od owego Kiełcza z Jaćwiężyna, odbiorcy nadania.